تبليغاتX
آذربایجان غربی و خطر تروریسم کورد - گذری بر جنگ سلدوز(بهار 1358)

گذری بر جنگ سلدوز(بهار 1358)

باتی گونآذ- سولدوز خبر: در روز پنجشنبه 31 فروردین 1358 هجری خورشیدی اکثر مردان و جوانان سولدوز طبق روال دیرین ایل قاراپاپاق در بازار هفتگی محمدیار جمع شده بودند و در سوی دیگر 25 هزار تروریست کورد در شهر نقده مرکز محال سولدوز در حال صف آرایی و قدرت نمایی بودند. تروریست های کورد از خلأ حضور مردان در شهر و منازلشان که در بازار هفتگی، مزارع و بر سر مشاغل خود حضور داشتند نهایت استفاده را برده و با یورش به منازل مردم، پیران، زنان و کودکان را به گناه تورک بودنشان به رگبار گلوله بسته و سر از بدنشان جدا نمودند.

جنایاتی که فقط در ولاد تورک نشین بدست خونخواران اشغالگر در سولدوز، قاراباغ، کرکوک و می توان مشاهده نمود. مردم به محض آگاهی یافتن از قتل عامی که اکراد براه انداخته بودند به منازلشان برگشته و با وجود عدم تجهیزات جنگی کافی در برابر اکراد آموزش دیده ی مجهز به سلاح های جنگی پیشرفته به مقابله پرداختند. دلاور مردانی که برای دفاع از ناموس و سرزمین مادری خود تا پای جان ایستادند و پس از درگیری های سخت و مشقت آمیز موفق به عقب راندن متجاوزین اشغالگر شدند. حتی عده ی قلیلی از اکراد که برای گذران زندگی به گوشه کنار سولدوز آمده بودند و از راه عملگی و بعضاً از راه های نامشروع به معیشت خود می پرداختند، از شدت جنایات بستگانشان در سولدوز و از ترس تلافی ایل داغدیده بورچالی پا به فرار گذاشتند. اکراد که قبلاً شهرهای ساری داش (سردشت)، بئی کندی (بوکان)، خانا (پیرانشهر)، سویوق بولاق (مهاباد) و اوچ نووا (اشنویه) را از خاک آذربایجان جدا کرده بودند و با قتل عام و کشتار شهرهای فوق را تصاحب کرده بودند در صدد اشغال سولدوز و سپس دیگر شهرهای آذربایجان بودند. چنانچه دکتر چمران گفته بودند: نقده دروازه آذربایجان است. در آن روزهای بحران دلیرمردانی بودند که سینه سپر کرده و به رهبری مجاهد خستگی ناپذیر سولدوز حاج عظیم معبودی ناجی ایل و آزادیبخش خاک مادری خود از دست تروریست های کورد شدند. اما همسنگران شادروان معبودی که سختی ها و رنج های فراوانی را در این راه متحمل شده و در پیروزی تورکها نقش ارزنده ای را ایفا نموده بودند، به فراموشی سپرده شدند. و در نهایت اکراد اشغالگر با حمایت حاکمیت و ساده اندیشی مردم موجب به انزوا کشیدن و بد نامی سربازان جان بر کف آذربایجان شدند. آیا می دانید آنان که روزگاری جان در طبق اخلاص نهاده و به دفاع از سرزمین مادری  خود به پا خواستند، اکنون کجایند؟

« قهرمانلارین اونودان میللت یابانجیلارا قول اولار »

 

نوشته شده توسط بولوت در |  لینک ثابت   •